شیر خشک و MPC نام دو محصول یکسان نیستند. شیر خشک به گروهی از فرآورده‌های حاصل از خشک‌کردن شیر اشاره دارد؛ MPC با تمرکز بر افزایش سهم پروتئین تولید می‌شود. برای انتخاب، باید نوع دقیق محصول و کاربرد آن را شناخت، نه فقط رنگ سفید پودر یا واژه «شیر» را.
این راهنما مقایسه کاربرد و برچسب است. از نام عمومی محصول، درصد چربی، مقدار لاکتوز یا پروتئین هر پیمانه را حدس نمی‌زند و یک برند را به جای برند دیگر معرفی نمی‌کند.
شیر خشک یک خانواده است، نه یک ترکیب ثابت
شیر خشک کامل و شیر خشک بدون چربی در منابع فنی دسته‌های جداگانه‌اند. بنابراین، وقتی عنوان فقط «شیر خشک» است، نمی‌توان خودکار آن را بدون چربی دانست یا جدول یک نوع را به نوع دیگر نسبت داد. درصد چربی و سایر مشخصات باید از اطلاعات همان محصول خوانده شوند.[2][3]
کاربرد هم مهم است: برای یک دستور غذایی، فقط مقدار پروتئین تعیین‌کننده نیست؛ طعم، چربی، بافت و روش آماده‌سازی می‌توانند در نتیجه نقش داشته باشند. انتخاب ماده اولیه باید با نیاز دستور سازگار باشد، نه با این تصور که هر پودر پروتئینی‌تر در هر غذا بهتر عمل می‌کند.
MPC چه چیزی را توصیف می‌کند؟
کنسانتره پروتئین شیر یا MPC معمولاً با روش‌های جداسازی غشایی تولید می‌شود تا پروتئین‌ها تغلیظ شوند. در MPC معمول، کازئین و پروتئینهای وی هر دو حضور دارند. بنابراین MPC نه نام دیگر وی خالص است و نه نام دیگر شیر خشک معمولی.[1]
انواع MPC با درصدهای متفاوت عرضه می‌شوند. عدد روی نام، باید با مشخصات محصول و مبنای اندازه‌گیری تطبیق داده شود؛ برای مثال، «درصد بر پایه ماده خشک» و «گرم پروتئین در هر وعده آماده» یک عبارت نیستند. جدول فنی عمومی یک دسته، گواهی آزمایش یک بسته مشخص محسوب نمی‌شود.[1]
مقایسه‌ای که به انتخاب کمک می‌کند
| موضوع | شیر خشک | MPC |
|---|---|---|
| شناخت محصول | نوع کامل، کمچرب یا بدون چربی را دقیق مشخص کنید. | نوع و مشخصات کنسانتره پروتئین را مشخص کنید. |
| هدف مقایسه | ترکیب و عملکرد ماده لبنی در کاربرد موردنظر. | سهم پروتئین و سازگاری با فرمول یا برنامه. |
| لاکتوز | مقدار از برچسب همان محصول خوانده شود. | پروتئین بالاتر را معادل بدون لاکتوز نگیرید. |
| جایگزینی در دستور | نسبت آب و مواد دیگر به دستور وابسته است. | جایگزینی یک‌به‌یک می‌تواند نتیجه را تغییر دهد. |
حل‌شدن و بافت، آزمون قطعی کیفیت نیست
مرکز پژوهش لبنیات دانشگاه ویسکانسین توضیح می‌دهد که مواد لبنی در همه سامانه‌های غذایی رفتار یکسان ندارند و زمان آب‌گیری، دما و روش مخلوط‌کردن بر عملکرد اثر می‌گذارند. به همین دلیل، تنها با دیدن سرعت حل‌شدن یا کف نمی‌توان درباره درصد پروتئین و اصالت محصول حکم داد.[4]
برای مصرف خانگی، دستور همان بسته را رعایت کنید. اگر قصد تغییر یک دستور غذایی را دارید، ابتدا مقدار کمی آماده کنید و تغییرات را ثبت کنید. پیشنهاد شرایط صنعتی در یک متن فنی، الزاماً دستور آماده‌سازی خانگی همان محصول نیست.
لاکتوز و حساسیت به شیر را یکی ندانید
وجود عبارت MPC، به‌تنهایی ادعای «بدون لاکتوز» نیست. همچنین هر دو گروه، فرآورده لبنی‌اند؛ تصمیم فرد دارای حساسیت به شیر باید بر اطلاعات آلرژن و توصیه متخصص استوار باشد. از افزایش درصد پروتئین، حذف آلرژن یا مناسب‌بودن برای همه را نتیجه نگیرید.
دو محصول واقعی با دو هویت متفاوت
برای بررسی دسته شیر خشک، شیر خشک جیم‌فیول یک کیلوگرمی و برای مقایسه با کنسانتره، MPC آلیندا ۸۵ درصد یک کیلوگرمی را ببینید. محصول دوم آلیندا است، نه جیم‌فیول. نوع چربی شیر خشک و مشخصات دقیق هر دو باید از برچسب همان بسته بررسی شوند؛ این متن آن‌ها را آزمایش یا هم‌ارز اعلام نمی‌کند.
جمع‌بندی: نام دسته را به مشخصات محصول تبدیل کنید
برای مقایسه نهایی، سه ستون بسازید: نام دقیق، اطلاعات در وزن یکسان و کاربرد موردنظر. سپس پروتئین در هر وعده، چربی، لاکتوز یا کربوهیدرات اعلام‌شده و دستور آماده‌سازی را کنار هم بگذارید. انتخاب درست، محصولی است که به کاربرد شما پاسخ می‌دهد؛ نه لزوماً عنوانی با درصد بزرگ‌تر.
منابع علمی و آموزشی
پرسش‌های متداول
آیا MPC همان پروتئین وی است؟
آیا هر شیر خشکی بدون چربی است؟
آیا MPC حتماً بدون لاکتوز است؟
